فانوس به دست، خورشید به آسمان

یه روزم مثه کاستاریکا فقط قبول می کنی که به زندگیت ادامه بدی و فقط واسه اینکه به خودت ثابت بشه؛ شایستگی هاتو توی تنهاییت نشون بدی
بعد یهویی میزنه و صعود می کنی. بی خبر، بی انتظار، بی حتا هیچ امیدِ قبلی...


پ.ن1:حال من رو دریابید حالا خودتون

پ.ن2:تو خورخه لوییس پینتوی من شدی

/ 0 نظر / 8 بازدید